عبدی بلد نیست گل بزند می‌گوید چمن بلند است!

عبدی بلد نیست گل بزند می‌گوید چمن بلند است!
تماشاچی -فرصت سوزی های عجیب و غریب مهاجمان پرسپولیس به یک معظل بزرگ برای قرمزپوشان تبدیل شده و هواداران پرسپولیس بابت این اتفاق بسیار نگران هستند. ماجرای هدر دادن موقعیت‌های صد در صد را آرمان رمضانی شروع کرد، جایی که در بازی نیم فصل اول پرسپولیس برابر شهرخودرو این مهاجم بلند قامت 2 فرصت طلایی گلزنی را از دست داد و همین امر موجب بی اعتمادی کادرفنی به وی شده و در نهایت این بازیکن در یک انتقال جنجالی رهسپار استقلال شد.
پس از رمضانی نوبت به احمد نوراللهی رسید که آسان ترین شانس های گلزنی را از دست بدهد و کاپیتان دوم پرسپولیس بعد از اشتباه بزرگش در فینال لیگ قهرمانان آسیا با بی دقتی خود در بازی برابر نساجی و همچنین در بازی مقابل استقلال قرمزپوشان را از کسب 3 امتیاز محروم کرد. البته نوراللهی زیر فشار انتقادات دوام آورد و با عملکرد خوب خود توانست دوباره دل هواداران پرسپولیس را به دست آورد. هرچند شماره 8 قرمزپوشان در بازی آخر با پدیده هم یک دروازه خالی را خراب کرد و توپ را با سر به تیر دروازه زد. 

اما ماجرای شهریار مغانلو و مهدی عبدی کمی متفاوت و البته خنده‌دار است. این دو مهاجم پرسپولیس در بازی‌های اخیر گل خالی هایی را خراب کرده‌اند که ویدئوی آن‌ها می‌تواند بارها در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شود و موجبات خنده مخاطبان را فراهم سازد.
این داستان وقتی خنده‌دار تر می‌شود که توجیهات مغانلو و عبدی را بشنویم.
شهریار مغانلو در خصوص فرصت سوزی عجیب در بازی با مس نوین عنوان کرد توپ در لحظه آخر پله شده و به همین دلیل او نتوانسته دروازه حریف را باز کند. در جواب مغانلو باید گفت که یک فوتبالیست حرفه‌ای باید تایمینگ مناسب ضربه زدن به توپ را رعایت کند تا چنین افتضاحی به بار نیاید.

در جواب مهدی عبدی هم که بلند بودن چمن ورزشگاه امام رضا را بهانه از دست دادن موقعیت خود عنوان کرده باید بگوییم مجدداً فیلم بازی را نگاه کند و ببیند که پای تکیه گاهش را چقدر مبتدیانه ستون می‌کند و همین امر موجب می‌شود پای راستش در زاویه مناسبی برای ضربه زدن به توپ قرار نگیرد.

بهتر است این عزیزان به جای بهانه جویی بیشتر روی ضربات آخر خود کار کنند تا مجبور نشوند ابر و باد و مه و خورشید و فلک را مسبب بی دقتی خود قلمداد کنند.

 
منبع : تماشاچی

نظرات

user

همیشه ما وقتی تلاش کمتری میکنیم شروع به بهانه آوردن میکنیم. البته اگه بهانه واقعی باشه همه هوادارها اونو میپذیرن و دیگه انتقاد نمیکنن که هیچ بلکه طرفداری هم میکنن

پاسخ دادن