اختصاصی | آنالیز فنی تیم ملی ایران در بازی برابر سوریه

اختصاصی | آنالیز فنی تیم ملی ایران در بازی برابر سوریه
تماشاچی -تیم ملی ایران در دیداری دوستانه توانست با نتیجه 3 بر صفر سوریه را در ورزشگاه آزادی شکست دهد و دراگان اسکوچیچ نیز توانست رکورد صد در صد پیروزی با تیم ملی کشورمان را برای خود حفظ کند. شاید آن‌هایی که این بازی را ندیده‌اند با توجه به نتيجه بازی از عملکرد تیم ملی راضی باشند اما در حقیقت نمایش شاگردان اسکوچیچ چندان چنگی به دل نمی‌زد و ایرادهای فراوانی در تیم ديده می‌شد که باید برای بازی‌های حساس مقدماتی جام جهانی این ایرادات برطرف شود.
در ادامه به آنالیز فنی تیم ملی ایران در بازی برابر سوریه خواهیم پرداخت :

احمد نوراللهی هافبک دفاعی؟!
دنبال کنندگان لیگ ایران و علی الخصوص هواداران پرسپولیس به خوبی می‌دانند که پست اصلی احمد نوراللهی هافبک دفاعی نیست و بیشتر به عنوان هافبک میانی یا هجومی استفاده می‌شود. آخرین باری که احمد نوراللهی به عنوان هافبک دفاعی عملکرد خوبی از خود به جا گذاشت به حدود 3 سال قبل برمی‌گردد، جایی که در بازی رفت نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا برابر السد برانکو با توجه به غیبت کامیابی‌نیا از نوراللهی در پست هافبک دفاعی استفاده کرد و شماره 8 پرسپولیس در آن دیدار عملکرد چشمگیری داشت. بعدها یکی دو بار برانکو بازهم از نوراللهی در پست هافبک دفاعی استفاده کرد که ثمربخش نبود. حتی یحیی گل محمدی هم در چند بازی معدود نوراللهی را در هافبک دفاعی به کار گرفت که چندان کارآمد نبود و از آن به بعد کامیابی‌نیا و سرلک بازیکنانی بودند که یک خط عقب‌تر از نوراللهی در پست هافبک دفاعی به کار گرفته می‌شدند.
دراگان اسکوچیچ به عنوان سرمربی تیم ملی باید این موضوع را به خوبی بداند و برای پست هافبک دفاعی از بازیکن دیگری استفاده کند. اسکوچیچ اگر می‌خواهد از نوراللهی استفاده کند باید در پست هافبک میانی یا هافبک هجومی از وی بازی بگیرد. 

ابوالفضل جلالی امیدوار کننده، جعفر سلمانی افتضاح! 
کشوری که در دفاع راست بازیکنانی نظیر رامین رضاییان و وریا غفوری را دارد نباید در جناح مذکور انقدر ضعیف عمل کند. درست است که سلمانی هم اکنون در لیگ پرتغال توپ می‌زند اما کیست که نداند کیفیت رضاییان و غفوری به مراتب از او بالاتر است. سلمانی در کنترل توپ و همچنین حضور در اطراف محوطه جریمه حریف بسیار ضعیف عمل کرد و در کمال تعجب برای پاس‌های رو به جلو اغلب از پای چپ خود استفاده می‌کرد که بيشترشان هم لو می‌رفت.
از طرف دیگر اما ابوالفضل جلالی بسیار امیدوار کننده عمل کرد و نشان داد می‌تواند جانشین خوبی برای حاج صفی و میلاد محمدی باشد. جلالی در حضور بیست دقیقه‌ای خود دو ارسال روی دروازه سوریه داشت و در پاس دادن و حرکت رو به جلو عملکرد قابل قبولی داشت. او فقط یک بار توپ را لو داد که با توجه به جوانی این موضوع کاملاً قابل درک است. 

شرح وظایف نا آشنا برای وحید امیری 
وحید امیری مانند احسان حاج‌صفی یکی از هافبک های میانی تیم ملی بود که روی دست احمد نوراللهی بازی می‌کرد. احسان حاج‌صفی در سمت چپ نوراللهی و وحید امیری روی دست راست هم بازی خود در پرسپولیس مشغول بازی بودند. بر خلاف ادعای گزارشگر بازی اصلاً عملکرد وحید امیری مناسب نبود و او در پست جدید خود عملکرد گنگی داشت. امیری در مواقع حمله به جناح راست می‌رفت تا با کمک به علی قلی زاده برتری عددی ایجاد کند اما همین موضوع باعث عدم تقارن در دو جناح تیم ملی می‌شد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. 

عدم تقارن در دو جناح
همانطور که در بالا گفتیم وحید امیری در مواقع حمله به سمت راست اضافه می شد و بر این اساس در مواقع حمله تیم ملی در سمت راست از سه بازیکن یعنی سلمانی، قلی زاده و امیری بهره می‌برد. اما در جناح چپ همواره 2 بازیکن یعنی میلاد محمدی و احسان حاج صفی حضور داشتند واین ناهماهنگی در دو سمت کاملاً به چشم می آمد. اسکوچیچ نه تنها با تعویض های خود این اشکال را برطرف نکرد بلکه این ناموزونی رابیشتر کرد. وی ابراهیمی را جایگزین حاج‌صفی و جلالی را جایگزین میلاد محمدی کرد. بر این اساس ابراهيمي به هافبک دفاعی رفت و نورالهی در سمت چپ ابراهیمی مشغول بازی شد. با توجه به تمایل زیاد نورالهی به بازی در میانه میدان ابوالفضل جلالی تنها بازیکن سمت چپ ما بود اما در سمت راست همچنان سه بازیکن مشغول فعالیت بودند. اسکوچیچ برای بازی های حساس بعدی باید از ترکیب متوازن تری استفاده کند. 

ایراد در شکل دهی حملات
در مواقع حمله و علی الخصوص زمان‌هایی که توپ در کناره ها بود شاهد این بودیم که مهدی طارمی، سردار آزمون و هافبک‌های کناری در یک خط قرار می گیرند و حضور چهار بازیکن روی یک خط کار را برای مدافعان حریف بسیار آسان می کرد. در چند صحنه وحید امیری، علی قلی زاده، مهدی طارمی و سردار آزمون کاملاً روی یک خط بودند در حالی که اگر کمی جابجا می‌شدند می‌توانستند فرصت مناسبی را در اختیار هافبک ها برای ارسال پاس آخر فراهم کنند.
در بازی‌های اروپایی تنها یکی دو بار در طول ۹۰ دقیقه هافبک ها اقدام به ارسال پاس پشت دفاع یا همان پاس چیپ می کنند اما در بازی ایران و سوریه چندین و چند بار شاهد بودیم که هافبک های میانی ما با استفاده از این روش مبتدیانه می خواستند فرصت را برای مهاجمان فراهم کنند. اسکوچیچ باید بداند که این تاکتیک بسیار ساده برای بازی های حساس مقابل عراق و بحرین چندان کارآمد نخواهد بود و لایه های دفاعی آن تیم ها با این پاس‌های ابتدایی از هم نمی‌پاشد. 

ایرادات کلی
زیبنده نیست که در یک بازی دوستانه برابر سوریه آن هم در ورزشگاه آزادی هافبک‌های ما نتوانند توپ را به خوبی در میان خود رد و بدل کنند و از این رو باید به گردش توپ شاگردان اسکوچیچ در بازی برابر سوریه نمره صفر را اختصاص دهیم. در ديدارهايی مانند عراق و بحرین باید در گردش توپ و فشار روی دروازه حریف بسیار بهتر کار کنیم تا بتوانیم به گل برسیم.

ایراد دیگری که در بازی تیم ملی دیده می‌شد ضعف در دفاع تیمی بود. هرچند عملکرد کنعانی زادگان، شجاع خلیل زاده و علیرضا بیرانوند به صورت انفرادی کاملاً قابل قبول بود اما در دفاع تیمی اصلاً خوب کار نکردیم. وقتی تیم سوریه می تواند موقعیت سرزنی و شوت زنی ایجاد کند و حتی تیر دروازه ما را به لرزه دربیاورد یعنی اینکه در دفاع تیمی خوب کار نکرده ایم. نکته دردناک دیگر این است که وقتی امید ابراهیمی وارد بازی شد ما دو هافبک توانا را در میانه میدان داشتیم اما شماره ۱۰ سوریه یک فرصت طلایی شوتزنی را به دست آورد. این موضوع نشان دهنده این است که شرح وظایف خاصی برای نوراللهی و ابراهیمی زمانی که به صورت همزمان در بازی هستند وجود نداشت. بدون شک بازیکنان تیم ملی عراق از کیفیت بالاتری برخوردارند و چنین فرصت هایی را به سادگی از دست نخواهند داد.

نکته دیگری که دراگان اسکوچیچ باید به صورت جدی در آن تأمل کند تعداد مهاجمان میانی ماست. تیم‌های بزرگ اروپایی مانند رئال مادرید، بارسلونا، منچستر سیتی، منچستر یونایتد و... همواره از یک مهاجم هدف استفاده می‌کنند و این نگرش باعث می شود در دفاع تیمی عملکرد منسجم تری داشته باشند. وقتی که ما از سردار آزمون و مهدی طارمی به صورت همزمان در ترکیب استفاده می کنیم عملاً دو بازیکن خود را در زمین حریف نگه میداریم و در زمین خودی متحمل فشار بیشتری می‌شویم. بهتر است همان طور که از علی قلی زاده به عنوان وینگر راست استفاده میکنیم به جای یکی از دو مهاجم خود از یک وینگر چپ استفاده کنیم تا مشکل حل عدم تقارن نیز حل شود.

ما در بازی برابر سوریه سه گل به ثمر رساندیم اما هیچ کدام از آنها از خط دفاع و با پاسکاری منظم پی ریزی نشد. گل اول روی یک ضربه کرنر ،گل دوم با هوشیاری بیرانوند و گل سوم روی ضد حمله به ثمر رسید و ما شاهد گل‌های اصولی و طراحی شده نبودیم. در واقع گل زود هنگام کنعانی زادگان نگذاشت تا عیار ما برابر یک تیم عربی به خوبی مشخص شود.

قطعاً خواسته همه ما صعود مستقیم به جام جهانی ۲۰۲۲ قطر است و این انتقادات در راستای رشد و پیشرفت هرچه بیشتر تیم ملی کشورمان مطرح می‌شود. 
دراگان اسکوچیچ نیز باید برای دیدارهای حساس پیش رو هم در انتخاب نفرات بیشتر دقت نماید و هم در انتخاب تاکتیک مناسب برای بازی مقابل تیم های عربی بیشتر تأمل کند.

 
احمد ضمیری 
منبع : تماشاچی

نظرات