کد خبر:16150
پ
۱۳۹۶۱۲۱۸۱۹۱۶۵۶۷۲۵۱۳۵۶۸۹۴۴

علت افت فنی پرسپولیس چیست؟

در چند بازی اخیر، پرسپولیس با افت فنی در بازیهایش مواجه شده است و بسیاری از هواداران این تیم، علت افت فنی پرسپولیس را نمی دانند و دوست دارند بدانند، با اینکه محسن مسلمان نیز به تیم اضافه شد، چرا همچنان پرسپولیس در ایجاد موقعیت با مشکل مواجه شده است؟ در ادامه با دراپ بال همراه […]

در چند بازی اخیر، پرسپولیس با افت فنی در بازیهایش مواجه شده است و بسیاری از هواداران این تیم، علت افت فنی پرسپولیس را نمی دانند و دوست دارند بدانند، با اینکه محسن مسلمان نیز به تیم اضافه شد، چرا همچنان پرسپولیس در ایجاد موقعیت با مشکل مواجه شده است؟ در ادامه با دراپ بال همراه باشید.

 

علت افت فنی پرسپولیس در بازیهای اخیر 

 

علت افت فنی پرسپولیس چیست؟

 

پرسپولیس توانست با برد ۲-۰ الوصل پس از شکست تلخ در دربی ۸۶، تا حدی از زیر فشار خارج شود اما این موضوع باعث نشد تا هواداران و پیشکسوتان این تیم نسبت به عملکرد و سبک بازی تیمشان انتقاد نکنند و در همان برنامه تلویزیونی در دیدار پرسپولیس و الوصل، حامد کاویپانپور به عنوان نماینده ای از خیل منتقدین سبک بازی پرسپولیس به نقاط ضعف پرسپولیس اشاره کرد و این تیم را تک پلنی خواند به طوری که تنها پلن این تیم در حال حاضر توپ های بلند است و دیگر خبری از کارهای ترکیبی و حرکت در عمق دفاع حریف در این تیم پرسپولیس نیست و این افت کیفیت بازی سبب شده، بازیکنی مثل علی علیپور نیز در ۴ بازی اخیر خود، نتواند در جریان بازی گل بزند.  سبک بازی پرسپولیس به حدی بولد بوده که سایت AFC نیز در تحلیل بازی پرسپولیس و الوصل به سانترهای بی شمار پرسپولیس و توپهای بلندی که تیم برانکو برای مهاجمینش می فرستاد اشاره کرد.

 

نکته ای که وینفرد شفر نیز پس از بازی با پرسپولیس در شهرآورد ۸۶ به آن اشاره کرد که چندان به مذاق برانکو خوش نیامد. اما به نظر می رسد واقعیت این است که پرسپولیس در موقعیت سازی برای مهاجمانش دچار یک سردرگمی شده است و کلید این سردرگمی نه در بازیکنان بلکه در سبک بازی و شرح وظایف بازیکنان است چرا که با ورود محسن مسلمان به بازی در ۲۰ دقیقه آخر بازی پرسپولیس و الوصل با وجود اینکه پرسپولیس با دو گل پیش بود و الوصل جلو امده بود و فضاهای پشت دفاع آنها بیشتر بود، اما همچنان شاهد سبم تکراری بردن توپ به کناره ها و سانتر بر روی دروازه از سوی پرسپولیسی ها بودیم و منتقدین برانکو که علت این سبک بازی پرسولیس را نبود محسن مسلمان می دانستند، سکوت کردند.

 

حقیقت این است که برانکو احساس خطر کرده و می داند که انالیزورهای تیمهای لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا ضد تاکتیک، سیستم های تکراری او را یافته اند  و دوست ندارد بازی با ریسک بالا انجام دهد و به همین خاطر در بیشتر دقایق بازی، دو هافبک دفاعی آنها عقب بازی میکنند و در نتیجه پرسپولیس در فاز هجومی معمولاً با نفرات کمتر حمله می کند و دو وینگر این تیم نقش بیشتری در حملات دارند و نقش انها نیز دور زدن یار مستقیم و ارسال توپ بر روی دروازه است و در واقع حلقه مفقود بازی این روزهای پرسپولیس، بازی یا عدم بازی محسن مسلمان نیست بلکه عقب بازی کردن دو هافبک میانی این تیم و فاصله بین آنها و عناصر هجومی تیم است به طوری که پرسپولیس حتی وقتی صاحب توپ هم نیست، دیگر مثل سابق نمی تواند تیمهای حریف را در زمین خودشان پرس کند و وقتی هم صاحب توپ است، یکی از گزینه های پاس در خط هافبک حذف شده و نزدیک ترین گزینه های پاس برای هافبکهای میانی، دو وینگر پرسپولیس هستند و اگر هم هافبک های میانی بخواهند مستقیما برای مهاجمین پاس ارسال کنند، به واسطه فاصله زیاد، همان اتفاقی می افتد که در دربی رخ داد! بازیکنی مثل فرشید باقری، پاس های ارسالی را قطع می کند و توپی به مهاجمین در عمق دفاع حریف نمی رسد.

 

در نتیجه، علت افت فنی بازی پرسپولیس، بود و نبود بازیکن خاصی نیست بلکه استراتژی های محتاطانه برانکو است که یکی از دو هافبک میانی را که قبلا جلوتر بازی میکرد، به سمت دروازه خودی نزدیک تر کرده است.

 

از دو عامل دیگر نیز می توان به عنوان عوامل فرعی افت این روزهای پرسپولیس یاد کرد که یکی پا به سن گذاشتن سید جلال حسینی و کندی مشهود در حرکات او است و دیگری بی انگیزه شدن بازیکنان پرسپولیس پس از قهرمانی زودهنگام در لیگ برتر است.

 

 

سبک بازی این روزهای پرسپولیس 

 

 

 

سبک بازی پرسپولیس طوفنده در فصل گذشته 

 

تماشاچی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید