کد خبر:14520
پ
۴۵-۱۰۳۷۱

طنز تلخ؛ عملیات پیدا کردن هواپیمای تهران یاسوج با نیروی انسانی پیاده!

پس از سانحه هوایی پرواز تهران یاسوج، تصور می شد ساعاتی بعد از تایید سقوط هواپیما، لاشه این هواپیما پیدا شود اما در کمال ناباوری اکنون سه روز از این اتفاق ناگوار می گذرد و هنوز لاشه این هواپیما پیدا نشده است؛ در ادامه به نحوه عجیب عملیات پیدا کردن هواپیمای تهران یاسوج و چرایی […]

پس از سانحه هوایی پرواز تهران یاسوج، تصور می شد ساعاتی بعد از تایید سقوط هواپیما، لاشه این هواپیما پیدا شود اما در کمال ناباوری اکنون سه روز از این اتفاق ناگوار می گذرد و هنوز لاشه این هواپیما پیدا نشده است؛ در ادامه به نحوه عجیب عملیات پیدا کردن هواپیمای تهران یاسوج و چرایی عدم استفاده از پهپادهای شناسایی تا این لحظه می پردازیم؛ با دراپ بال همراه باشید.

 

 

 

بیشتر بخوانید؛ جزئیات سقوط هواپیمای تهران یاسوج از لحظات ابتدایی تا تایید نهایی و اسامی مسافرین

 

 

 

لاشه یک هواپیمای سقوط کرده در برف

 

در این راستا، از همان ساعات اولیه وقوع حادثه شاهد این بودیم که تیم مدیریت ستاد بحرانی که برای این حادثه تشکیل شد، گروه های پیاده ای را برای شناسایی محل سقوط هواپیما تشکیل داد که در نوع خود جای سوال دارد؛  اگر با فرض اینکه در روز اول حادثه، اوضاع جوی نامساعد بوده و امکان پرواز بالگردها بر فراز منطقه نبوده، اما در دو روز گذشته آسمانی صاف و آفتابی در منطقه حکمفرما بوده و علی القاعده دیگر نیازی به حضور نیروهای پیاده برای شناسایی جسم غول پیکری به نام هواپیما که از فاصله دور نیز لاشه آن مشخص است، وجود نداشته و ندارد؛ اما در عین ناباوری همچنان شاهد این هستیم که به گروه های مردمی و سازمان یافته پیاده برای یافتن هواپیما در دناکوه افزوده می شود!

 

 

اینکه تکنولوژی در کشور ما به حدی رسیده که مدعی ارسال پهپاد تا آنسوی مرزهای رژیم صهیونسیتی هستیم و با تکنولوژی برتر توانستیم از خاک ایران، مواضع داعش در سوریه و عراق را نقطه زنی کنیم اما پس از  گذشت نزدیک به ۳ روز،  هنوز از یافتن هواپیمایی در یک منطقه محدود جغرافیایی عاجز هستیم جای سوال دارد!  در چنین ماموریت هایی معمولاً پهپادها کنترل عملیات را به دست می گیرند و تیم مدیریت بحران می توانست با استفاده از پهپادهای شناسایی که در اختیار ارتش و سپاه است، به سرعت اقدام به شناسایی موقعیت لاشه هواپیما کنند.

 

 

نکته ای که وجود دارد این است که هواپیما یک موش یا پرنده نیست که برای یافتن لاشه کوچک آن، نیاز به دقت فراوان و نیروی انسانی باشد و لاشه جسم غول پیکری به نام هواپیما از فاصله بسیار دور نیز امکان پذیر است و چه بسا اگر در ته دره ای هم سقوط کرده باشد، فردی در نوک قله کوه هم می تواند آن را ببیند!  حال اینکه چطور در طول اینهمه مدت، نیرویها بالگرد، نیرویهای پیاده انسانی، و اخیراً بالگردها نتوانسته اند موقعیت لاشه هواپیما را پیدا کنند واقعاً محل تامل است.

 

 

متاسفانه حتی اگر یک درصد امید به زنده ماندن برخی سرنشینان این هوایپما پس از سقوط بود، اکنون پس از گذشت ۳ روز از وقوع حادثه، احتمالاً سرما بر آنها چیره شده و … 

 

 

لازم به ذکر است، در طول تاریخ سوانح هوایی، بارها اتفاق افتاده که در سقوط هواپیماها، برخی مسافرین جان سالم به در برده اند که معروف ترین آن، سانحه هوایی برای بازیکنان تیم منچستر یونایتد بود که علی رغم فوت ۲۱ نفر اما برخی بازیکنان این تیم از جمله سر بابی چارلتون جان سالم به در بردند.  به نظر می رسد، سیستم مدیریت بحران در کشور به آخرین تکنولوژی روز دنیا برای مقابله با این قبیل اتفاقات به روز نشده و مثلا در حادثه پلاسکو نیز که پهپادهای اتش نشان به سادگی می توانستند در همان ساعات اولیه، آتش را مهار کنند، اما نیروی انسانی وارد معرکه شد و متاسفانه جان آتش نشانان عزیزمان از دست رفت یا در حادثه سانچی، پهپادهای حرارتی به سادگی می توانستد به نفتکش نزدیک شده و از روند اتفاقاتی که بر روی عرشه در حال رخ دادن است، تصویربرداری کنند …

 

تصویری از هواپیمای سقوط کرده بازیکنان منچستریونایتد

 

 

همانطور که در تصویر زیر مشاهده میکنید، یک پهپاد به دوربین هایی که درونش کار وجود دارد، از ارتفاع بالا، می تواند بخش وسیعی از مساحت در زاویه دوربین را پوشش دهد و کافی بود چند پهپاد، اینگونه از همان ساعات اولیه حادثه، حتی فارغ از وضعیت اب و هوایی(به دلیل وجود حالت مادون قرمز و دریافت سیگنال در پهپادها) کارشان را شروع می کردند؛ حتی اگر هواپیما به طور کامل منفجر شده باشد، اما باز هم قطعات ریز فلزی آن در پهنه طبیعت وجود دارند و با توجه به سنسورهایی که در پهپادها تعبیه شده، تمام این موارد قابل رصد بوده اند.

 

 

از نگاه یک پهپاد جستجوگر

 

 

اگر فناوری ماهواره ای برای رصد محل دقیق سقوط هواپیما را کنار بگذاریم( هنوز به این تکنولوژی دست نیافته ایم!)  شاید با تکنولوژی های در دسترس و موجود نیز می شد با مدیریت بهتر، از شدت پیدا کردن عمق فاجعه جلوگیری کرد؛ این تعلل در مدیریت بحران های مختلف در چند سال اخیر، سیگنال روشنی برای مسئولین کشور است.

دیدگاه کاربران ۱ دیدگاه
  • تسلیت ۱ اسفند ۱۳۹۶ / ۱۱:۳۰ قبل از ظهر

    خاک بر سرشون کنم . یه مشت بی سواد شدن مدیر این کشور که هر روز یا خبر از دزدی میاد بیرون یا خبر از مرگ و میر به خاطر سو مدیریت

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید